Emocje i nastroje po rozwiązaniu problemu

Wykorzystując dawną terminologię cybernetyki, można wyróżnić: emo­cje na wejściu, które sprawca przeżywa stając przed problemem, emocje to­warzyszące procesowi jego rozwiązywania i emocje na wyjściu, pojawiające się po osiągnięciu efektu końcowego. Te ostatnie zależą w dużej mierze od tego, czy praca twórcza i ekspansywna skończyła się powodzeniem, niepowodze­niem lub niespodzianką. W przypadku powodzenia, a więc odkrycia, dokonania wynalazku czy napisania wartościowej powieści, w przeważającej liczbie przypadków rodzą się uczucia i nastroje przyjemne, takie jak zadowolenie, ulga czy duma. Jed­nocześnie występują osobliwe zjawiska, które nie tylko są interesujące, ale które również wpływają na środowisko społeczne. Jednym z nich jest pro­mieniowanie sukcesu (warm glow of succesś). Wzrasta liczba i intensywność emocji heteropatycznych, zogniskowanych na Innych, takich jak sympatia, życzliwość wobec otoczenia, opiekuńczość, czy miłość. Pro­mieniowanie sukcesu bywa wykorzystywane przez ludzi bez skrupułów i bez sumienia. W emocjonalnym uniesieniu uczony, artysta i polityk spełniają życzenia, które szkodzą im w przyszłości. Dość powszechnie występuje zjawisko, zwane świętem rewolucji. Po gwałtownej lub „aksamitnej” zmianie społecznej, głównie w pierwszym okresie przemian, ludzie przeżywają stan uniesienia uczuciowego; pojawiają się takie emocje jak uczucie triumfu, euforii, pychy i entu­zjazmu. Emocjom tym towarzyszą różne imprezy kulturalne, takie jak festy­ny, pochody, zabawy czy manifestacje. W trakcie nich jednostki często przestają kontrolować namiętności i uczucia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *