Ładunek emocjonalny

Wydarzeniem w badaniach nad pamięcią trwałą było wykrycie przez Tulvinga jej dwóch typów. Pamięć epizodyczna, zwana również gorącą, jest pamięcią wspomnieniową. Podejmując różnego rodzaju czynności w kręgu rodzinnym, w miejscu pracy, w trakcie wakacji człowiek utrwala swoje osobi­ste przeżycia, doznania, doświadczenia i zachowania. Na ogół informacje te są zorganizowane w epizody, odbywające się w określonym miejscu i w okre­ślonym czasie. Gdy pytamy jednostkę o przebieg ceremonii ślubnej, opo­wiada – z różnym stopniem szczegółowości i dokładności – o jej kolejnych fazach. Wspomnienia takie mają na ogół duży ładunek emocjonalny; wy­wołują przyjemny lub przykry nastrój. Jedynym kryterium ich prawdy są subiektywne przeświadczenia, których na ogół nie można obiektywnie spraw­dzić. Osobiste doświadczenia, rejestrowane w trakcie całego życia, kształtują tożsamość jednostki-, dają jej poczucie ciągłości, stabilności i nieprzypadkowości istnienia. Bez pamięci epizodycznej człowiek – mówiąc językiem filo­zoficznym – nie byłby osobą ludzką. Pamięć semantyczna, zwana również zimną, zawiera wiedzę o świecie zewnętrznym, o przyrodzie i kulturze. Zarejestrowana jest w formie języko­wej. O jej organizacji nie tyle decyduje kolejność czasowa zdarzeń, ile ich znaczenie i zasady logiczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *