Zawartość pamięci epizo­dycznej

Kryterium prawdziwości jest konsensus spo­łeczny. Osobiste przeżycia i emocje nie odgrywają zasadniczej roli. Wiado­mości o ewolucji biologicznej czy o twórczości Tołstoja, zakodowane w pa­mięci semantycznej, tworzą mniej lub bardziej sensowne całości. Wiedza ta spełnia funkcje poznawcze, motywacyjne i instrumentalne. Interesujące, że gdy jednostka zapomniała fragment epizodu z własnego życia, pyta się osób, które w nim uczestniczyły. Gdy zaś zawodzi pamięć semantyczna o lądowa­niu na Księżycu – zagląda do encyklopedii. W obu przypadkach korzysta z całkowicie różnych form pamięci zewnętrznej. Chociaż wiedza zakodowana w pamięci semantycznej odgrywa ważniejszą rolę w działaniach transgresyjnych, to również zawartość pamięci epizo­dycznej wpływa często na ich przebieg. Pisarze, eseiści, reporterzy czy mala­rze wykorzystują w swoich dziełach osobiste przeżycia i doświadczenia. Inny świat nigdy nie zostałby napisany, gdyby Herling-Grudziński nie przeszedł przez łagier sowiecki. Osobiste doświadczenia i doznania uczą także pewnej mądrości życiowej i kształtują swoistą motywację, która może mieć znaczenie w inicjowaniu oraz przebiegu różnych transgresji typu P i typu H.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *