Praca rozszerzonego umysłu

W działaniach transgresyjnych – w przeciwieństwie do codziennych i ru­tynowych zachowań ochronnych — czynności przygotowawcze dominują nad czynnościami wykonawczymi. Okres preparacyjny trwa długo, tymczasem samo przekraczanie granic materialnych, społecznych i symbolicznych zachodzi często w czasie krótkim; w pewnych przypadkach emergencja nowej idei odbywa się dzięki iluminacji. Einstein pracował około siedem lat nad zjawi­skiem światła; studiował dzieła z tego zakresu, próbował krytycznie je oce­niać. W pewnym momencie przekonał się, że należy odrzucić pojęcie czasu absolutnego. Po tym odkryciu rozprawę na temat teorii względności napisał w ciągu pięciu tygodni. W okresie preparacyjnym szczególną rolę odgrywają takie składniki umy­słu, jak pamięć trwała i pamięć zewnętrzna. Sprawcy rejestrują w nich wie­dzę i doświadczenia, następnie je reprodukują i przetwarzają. W pracy współ­czesnego uczonego doniosłe znaczenie ma pamięć zewnętrzna. Trudno dokonać odkrycia w fizyce, trudno sformułować teorię dotyczącą zjawisk społecznych bez przestudiowania książek i artykułów oraz ich krytycznej oceny. Liczba tych prac rośnie w tempie wykładniczym i dlatego uczony musi opanować sztukę ich racjonalnej selekcji. Bez „zaglądania” do pamięci zewnętrznej uczeni dokonują odkryć, które okazują się tylko transgresjami typu P, nie rozwijającymi nauki. Dane z historii nauki wskazują jednak, że zbyt długie studiowanie prac innych autorów, może blokować pracę twórczą. Powiedział Bernard: „nie jest przeszkodą to, czego nie wiemy, ale to, co wiemy”. Badacz, który opanował encyklope­dyczną wiedzę z własnej dziedziny, może mieć trudności ze znalezieniem własnej, oryginalnej drogi poszukiwań.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *